Dit ben ik als baby
⠀
Ik ben geboren na een miskraam.⠀
Een rouwende baarmoeder, daar kwam ik te liggen, op de plek van het andere kindje dat het niet had gehaald. Voel je mijn angst?⠀
⠀
Er was geen aandacht en ruimte voor haar rouwproces. Doorgaan was de enige optie.
De eerste maanden was er heel veel angst bij mijn moeder, of het bij mij dan wel goed zou gaan. Dat heb ik gevoeld.⠀
⠀
De bevalling ging super snel, dat was heel overweldigend voor mij. Ik voelde dat ik weg moest, want direct daar na…….overleed mijn moeder bijna. Slagaderlijke bloeding.⠀Een bijna dood ervaring voor haar, en dus ook voor mij. Als baby ben je nog volledig verbonden met de energie van je moeder.
Je kunt je de stress op die kamer voorstellen toch? ⠀
⠀
Acuut naar de operatiekamer.⠀
Mijn vader was daardoor emotioneel natuurlijk afwezig.⠀
⠀
En ik, ik lag bij papa of in een bedje, op een afdeling, te wachten of mama ooit nog terug zou komen…….tegelijk was mijn vader zo trots als een pauw.⠀
⠀
Wat een impact zo hè? De eerste kennismaking met je moeder, je ouders, met de grote wereld…….
Je kunt je vast voorstellen hoe onveilig ik de wereld heel erg lang heb gevonden, want voor dit verhaal was geen aandacht en de impact ervan, daar was ook geen weet van.
Ik ging met vallen en opstaan alles aan, ik ging op onderzoek uit, waarom ben ik zoals ik ben. Vragen als; Waarom vind ik toch alles zo ontzettend moeilijk. Waarom ben ik zo gevoelig, en zo snel uit balans? Waarom lijkt het alsof ik alles uit mijn omgeving oppik en zijn er geen grenzen? Waarom heb ik zon diepe faalangst en ben ik zo perfectionistisch. Waarom ben ik altijd zo snel emotioneel……..
Eerst moest er veiligheid komen in mijn eigen basis, alvorens ik met vertrouwen de wereld tegemoet durfde te gaan. Alvorens ik echt durfde te leven en te doen wat bij mij past.
Iedereen is geboren en neemt vanaf zijn geboorte patronen mee.⠀
⠀
Vaak zien we, doordat we ons niet bewust zijn van de al ontstane patronen in het prille begin, dat we niet goed kunnen aansluiten op de behoeftes.⠀
⠀
Patronen van jezelf, waardoor je het kindje niet helemaal kunt geven wat het vraagt en patronen die het kind door de manier waarop het geboren wordt, al mee krijgt.⠀
⠀
Daardoor voelt elke baby zich wel ergens niet gehoord, gezien of begrepen en dat roept angst op. Je afweermechanisme staat dan aan het roer.⠀
⠀
Ik vertel mijn kinderen dat iedereen een babytje is geweest en dat dat babytje soms even bang is of verdrietig. Dat babytje heeft dan even aandacht nodig. Het mag er zijn.⠀
⠀
En dat doe ik ook bij mezelf. Als ik voel dat mijn patronen weer even naar boven komen, denk ik aan mezelf als baby, die een pittige start had. ⠀
⠀
Geef jezelf en je kind precies dat wat je zelf nodig hebt als je bang bent, boos of verdrietig. ⠀
⠀
In de basis is dat vaak, aandacht, liefde, een knuffel, een kus en ruimte om de emotie te mogen delen.⠀
⠀
Liefs!
